مىدهد . يكى از اين مفاهيم ، خوش‌بينى ( حسن ظن ) است . اسلام به ما مىآموزد كه به خدا و خلق خدا ، خوش‌گمان باشيم . خوش‌بينى و خوش‌گمانى به ديگران داراى آثار متعددى است كه از جمله آن جلوگيرى از تنش در روابط بين فردى است انسان موجودى اجتماعى و ناگزير به ارتباط برقرار كردن با ديگران است . اگر افراد در ارتباط با يكديگر نسبت به هم خوش‌بين باشند ، گفتار و رفتار ديگران را خوب تفسير مىكنند و كمتر دچار سوء تفاهمهايى مىشوند كه زمينه را براى بروز درگيرى و تنش فراهم مىكنند ( حجرات ، 12 ) . يافته ديگر پايين بودن علائم افسردگى در حافظان قرآن نسبت به گروه غير حافظ است كه با يافته‌هاى كونينگ و هوگن ( 1995 ) ، گارتنر ( 1991 ) و اسد الهى ( 1376 ) همخوانى دارد . همچنين قرآن كريم در بسيارى از آيات انسانها را در برخورد با سختيها و مشكلات به صبر فرا مىخواند زيرا توانايى انسان را در برابر سختيها افزايش مىدهد ( بقره ، 45 ؛ آل عمران ، 186 و 200 ) . از يافته‌هاى ديگر اين تحقيق پايين بودن اضطراب و اختلالات خواب در افراد حافظ قرآن نسبت به افراد غير حافظ قرآن است كه با يافته‌هاى استارك ( 1971 ) ، كراوس و نيل ( 1998 ) و اصفهانى ( 1370 ) همخوانى دارد . همچنين در بسيارى از آموزههاى قرآن از قبيل نماز ، روزه ، عبادت و اذكار مختلف كه همگى با متوجه كردن افراد به سوى خداوند نوعى آرامش ، ايمان و رستگارى را جايگزين نگرانى و درماندگى مىكند . يكى ديگر از مفاهيم اخلاقى در مفاهيم قرآنى كه در تأمين سلامت روانى و جلوگيرى از آشفتگى فرد ، نقش دارد ، مفهوم « توكل » است . توكل عبارت است از : « اعتماد كردن و مطمئن بودن دل بنده در تمامى امور خود به خدا و حواله كردن همه كارها به پروردگار و بيزار شدن از همه قواى ديگر و تكيه بر قدرت و قوت الهى » . توكّل داراى آثارى است . برخى از اين آثار عبارت‌اند از : رهايى از اضطراب و دلشوره و كم شدن تشويش و نگرانى ، زياد شدن اميدوارى ، احساس برخوردارى از پشتوانه‌اى محكم و حمايت حامى قدرتمند كه موجب دلگرمى است ، عدم يأس و دلسردى در صورت عدم حصول نتيجه دلخواه .